Μυθολογία

Ο Πολυβώτης ήταν Γίγαντας. Σύμφωνα με τον Ησίοδο όταν ο Κρόνος έκοψε τα γεννητικά όργανα του πατέρα του Ουρανού, το αίμα απο την πληγή του γονημοποίησε ξανά την Γαία. Απο την ιδιότυπη αυτή ένωση γεννήθηκαν οι Ερινύες, οι Νύμφες των μελιών (και γενικά οι θεότητες που συνυπάρχουν με τα δέντρα) και οι Γίγαντες: Όσες στάλες απο το αίμα του έπεσαν τις μάζεψε η Γαία και με το πέρασμα του χρόνου γεννήθηκαν οι κρατερές Ερινύες, οι μεγάλοι Γίγαντες οι λαμπροαρματωμένοι, που κρατούν στα χέρια του μακριά κοντάρια κι οι Νύμφες που τις αποκαλούν Μελίες στην απέραντη Γη. Ο Υγίνος του αποδίδει για πατερα τον Τάρταρο.

Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο, η Γαία γέννησε τους Γίγαντες και τους παρακίνησε σε σύγκρουση με τον Δία και τους άλλους θεούς, για να τους εκδικηθεί για την τιμωρία που επιφύλαξαν στους γιούς της Τιτάνες (ο Δίας τους είχε ρίξει στα τάρταρα).

Όπως όλοι οι Γίγαντες έτσι και ο Πολυβώτης, αν και είχε θεική καταγωγή, είχε μορφή ανθρώπου, ήταν όμως τεράστιος και ανίκητος, φοβερός στην όψη, με πυκνά, πλούσια και μακριά μαλλιά και γένια και με λέπια φιδιού στα πόδια. Λεγόταν ακόμη οτι είχε φίδια στα μαλλιά και στα γένια. Το όνομα του πιθανόν προέρχεται απο το επίθετο πολύβωτος που είναι αυτός που θρέφει πολλούς, ο εύφορος.

Ο Πολυβώτης, κυνηγημένος μεσοπέλαγα στο Αιγαίο απο τον Ποσειδώνα, κατευθύνθηκε νοτιοανατολικά. Ο Ποσειδώνας έκοψε ένα κομμάτι απο την Κω, το έριξε πάνω του και τον καταπλάκωσε. Αυτό το χωρισμένο απο την Κω κομμάτι ονομάστηκε Νίσυρος.